انجمن ایرانی تاریخ مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ) 2783-2120 7 27 2016 09 22 A Study on the Religious Policy of Sarbadars (737-783 A.H/ 1337-1381 A.D) Based on Coins بررسی سیاست‌‌‌‌‌های مذهبی سربداران (783ـ737ق) با تکیه بر مسکوکات 105 137 205321 FA رامین یلفانی rayalfani@yahoo.com ، مجید حاجی تبار Journal Article 2024 09 14 After the death of Abu Saeed (716-736 AH. / 1316-1336 AD.), the last ruler of great Mongol Ilkhanid, Sarbadars <em>(737-783 A.H/ 1337-1381 A.D) who were amongst the effective uprising local groups had succeeded in forming a government and due to some circumstances they had to adopt various religious policies. The aim of this research is to answer this question in a semiotic approach that how was the process of Sarbadars’ religious policy? The findings of this research shows that at the beginning years the coins of Khurasan Mongol kings were circulated as the sign for acceptation of Ilkhanid’ ascendency and in the second period Sarbadars had minted coins with no name similar to the style of Sunnies which spoke of their tolerance and counsel. Coins of the third period had signs of a theocratic fundamentalism system and sometimes there were exaggerations that the name of Imam Mahdi (A.J) is depicted as Sultan al-Muhammad Mahdi. This is a term which had not been and is accepted amongst the </em>Twelver (<em>Ethna Ashari</em>).   پس از مرگ ابوسعید(716-736 ق)، آخرین ایلخان بزرگ مغول، سربداران(737-783 ق) از میان قیام‌‌‌‌‌های تاثیر‌گذار گروه‌‌‌‌‌های محلی، موفق به تشکیل حکومت گردیدند که با توجه به شرایط پیش‌رو، در دوره‌های مختلف حکومتشان سیاست مذهبی متفاوتی در پیش گرفتند. این پژوهش با استفاده از نشانه‌شناسی سکه‌ها تلاش دارد بدین پرسش پاسخ دهد که سیر تطور سیاست مذهبی سربداران چگونه بوده است؟  نتایج حاصل از این پژوهش حاکی از آن است که در سال‌‌‌‌‌های آغازین، سکه‌‌‌‌‌‌‌های شاهان مغولی خراسان به نشانه پذیرش استیلای دولت ایلخانی در قلمرو سربداران رایج بوده و در دوره‌ی دوم؛ سربداران سکه‌‌های بی‌نام به طراز اهل تسنن ضرب کردند که حکایت از سیاست مدارا و مصلحت‌اندیشی آنان دارد. سکه‌‌‌‌‌‌‌های سومین دوره، مظاهری از نظام دین‌سالار بنیادگرا (تئوکراسی رادیکال) است و گاه چنان اغراق شده که نام حضرت مهدی(عج) با عنوان سلطان محمد المهدی آمده است. اصطلاحی که در میان شیعیان اثنی عشری مقبول نبوده و نیست.   https://www.chistorys.ir/article_205321_06d5770eecbc101a135df742dfe14983.pdf