انجمن ایرانی تاریخ مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ) 2783-2120 9 33 2017 03 21 A Survey on the Principles and Techniques of Gynecology and Obstetrics Surgery in the Islamic Period (From the 3rd to the 12th Century AH. / 9th to 18th Century AD.) پژوهشی در اصول و تکنیک‌های جراحی زنان و زایمان در دوره‌ی اسلامی (از قرن سوم تا دوازدهم هجری) 27 46 205347 FA سید ماهیار شریعت پناهی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد ، mahyar.shariatpanahi@mshdiau.ac.ir Journal Article 2024 09 15 Surgical science is one of the important aspects of traditional medicine in the Islamic period. By reviewing the compilations in the field of gynecology and obstetrics some common and well-documented principles can be traced that have been accepted by the majority of surgeons as the fixed rules. The extraction of these principles is the first issue and the examination of gynecological surgery techniques, is also the second issue of this study. The method of this study is descriptive-comparative with analysis of information. The results of this research confirm the hypothesis that surgeons have had a clear and distinct recognition of different types of women’s diseases during Islamic period. The primary principle was differential diagnosis. Surgical techniques included: cutting and splitting which used to treat genital diseases such as hemorrhoids, renal diseases such as bladder-stone, and delivery, such as bringing out the dead embryos and pairs. A variety of specialized tools, including intrauterine device, hooks and scalpels, were also used in these surgeries. دانش جراحی یکی از فرازهای مهم طب سنتی در دوره اسلامی است. با بررسی تألیفات در حوزه جراحی‌های زنان و زایمان، برخی اصول ثابت و رایج قابل ترسیم است که به صورت قوانین ثابت مورد پذیرش و استفاده اکثر جراحان بوده است. استخراج این اصول، اولین موضوع و بررسی تکنیک‌های جراحی زنان و زایمان نیز موضوع دوم این تحقیق است. روش پژوهش توصیفی‌ـ‌تطبیقی با تحلیل اطلاعات است. نتایج این تحقیق، مؤید این فرضیه است که جراحان در دوره اسلامی شناختی واضح و متمایز از انواع بیماری‌های زنان و زایمان داشته‌اند. اصل ابتدایی تشخیصِ افتراقی بوده است. تکنیک‌های جراحی نیز شامل قطع کردن و شکافتن بوده که در درمان بیماری‌های اندام‌های تناسلی همچون بواسیر و رتقاء، بیماری‌های کلیوی همچون سنگ مثانه، و زایمان همچون خروج جنین مرده و جفت استفاده می‌شده است. طیف گوناگونی از ابزارهای تخصصی از جمله سرشکن، لولب، قلاب و نیشتر نیز در این جراحی‌ها به ‌کار می‌رفته‌اند. https://www.chistorys.ir/article_205347_52cccec56eb69a33d1e64dd76ee3d8c0.pdf