انجمن ایرانی تاریخ مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ) 2783-2120 10 38 2018 08 23 Explanation of Facade Patterns in Buildings Constructed by German Architects in Iran (Pahlavi Period) تبیین الگوهای‌ نما در بناهای ساخته‌شده توسط معماران آلمانی در ایران (دوره‌ی پهلوی اول) 113 155 205379 FA مرتضی میرزاحسینی PhD graduate of Qazvin Islamic Azad University Faculty of Architecture, Tehran, Iran , morteza.mhoseini@yahoo.com حسین سلطان زاده 0000-0003-3974-5205 Journal Article 2024 09 15 The external shell and the physical characteristics of the building have always played an essential role in Iranian architecture and its function has been various in different periods and has always been influenced by cultural and social conditions throughout history. The diversity of this layer of architecture in the first Pahlavi period is more visible than other periods. Because by employing foreign architects, especially German, the Iranian government provided the basis for the emergence of different architectural styles with different physical characteristics. The main question of the research is that what are the components and features of the physical structure and the external layer of architecture in this period which is influenced by the presence of the Germans in Iran? The present research is of qualitative type and based on historical documents and field perceptions, based on descriptive-analytical method, will deal with the role of German architects in the emergence and appearance of physical features in the architecture of Pahlavi the first period. The results show that German architects have influenced the physical aspects and the external shell of architecture in the aforementioned period in two ways; First, the use of German architectural capabilities through lived experience and its transfer to Iran, and second, the use of pre-Islamic and post-Islamic architectural features. پوسته‌ی خارجی و ویژگی‌های کالبدی ساختمان همواره در معماری ایران نقشی اساسی داشته و کارکرد آن عمدتاً در دوره‌های مختلف متنوع بوده و همواره در طول تاریخ تحت تأثیر شرایط فرهنگی‌‌اجتماعی قرار گرفته است. گوناگونی و تنوع این لایه‌ی معماری در دوران پهلوی اول بیشتر از دوره‌های دیگر به چشم می‌خورد؛ زیرا دولت ایران در این دوران با استخدام معماران خارجی، خصوصاً آلمانی، زمینه را برای بروز و ظهور سبک‌های مختلف معماری با ویژگی‌های کالبدی گوناگون فراهم آورد. پرسش اصلی تحقیق این است که ساختار کالبدی و لایه‌ی بیرونی معماری در این دوران، متأثر از حضور آلمان‌ها در ایران دارای چه مؤلفه‌ها و ویژگی‌هایی است؟ پژوهش پیشِ رو از نوع کیفی است و با استناد به اسناد تاریخی و برداشت‌های میدانی، بر اساس روش توصیفی‌‌تحلیلی به نقش معماران آلمانی در پیدایی و بروز ویژگی‌های کالبدی در معماری دوران پهلوی اول خواهد پرداخت. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که معماران آلمانی از دو طریق بر جنبه‌های کالبدی و پوسته‌ی ‌خارجی معماری در دوره‌ی پهلوی اول اثرگذار بوده‌اند؛ نخست استفاده از ظرفیت‌های معماری آلمان به‌واسطه‌ی تجربه‌ی زیسته و انتقال آن به ایران، و نوع دیگر، بهره‌بردن از ویژگی‌های معماری پیش از اسلام و پس از اسلام. https://www.chistorys.ir/article_205379_06527b8f79a6513f8ca0a84e7c15ea64.pdf