تحول ساختاری تشیع امامی در طی دو قرن و نیم حضور ائمه و تبدیل جمعیتی پراکنده و غیرمتشکل به سازمانی تشکل‌یافته و سازماندهی‌شده، موضوع مهمی است و عوامل ایجاد این تحول، درخور بررسی است. مدیریت و رهبری ائمه، یقیناً اساسی‌ترین عامل تحقق این امر بوده است. در تبیین شاخصه‌ها و مؤلفه‌های این رهبری، نوع قرائت ائمه از دین و دین‌ورزی و نیز محتوای جامعه‌نگر آموزههای ائمه، نقشی اساسی در شکل‌دهی اندیشه‌ی اجتماعی شیعیان و آماده‌سازی آنان برای ورود و حضور فعال در صحنه‌های اجتماعی و هماهنگ ساختن ایشان به عنوان تشکلی دینی ـ سیاسی داشته است. این پژوهش بر مبنای نظریه‌ی «وبر» در تقسیم‌بندی ادیان، به ادیان رستگاری و مناسکی و متکی بر این فرضیه که «روح دنیا‌پذیر و جامعه‌نگر تشیع امامی، بر تحول ساختاری آن مؤثر بوده است»، به بررسی محتوای آموزههای امامان شیعه پرداخته است.
ولوی، علی محمد و فرهمندپور، فهیمه. (1389). آموزه های ائمه و تحول ساختاری مذهب شیعه. مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ)، 1(4)، 137–161.
MLA
ولوی، علی محمد، و فرهمندپور، فهیمه. "آموزه های ائمه و تحول ساختاری مذهب شیعه"، مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ)، 1، 4، 1389، 137–161.
HARVARD
ولوی، علی محمد، و فرهمندپور، فهیمه. (1389). 'آموزه های ائمه و تحول ساختاری مذهب شیعه'، مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ)، 1(4), pp. 137–161.
CHICAGO
ولوی، علی محمد و فرهمندپور، فهیمه، "آموزه های ائمه و تحول ساختاری مذهب شیعه." مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ)، 1 4 (1389): 137–161,
VANCOUVER
ولوی علی محمد، فرهمندپور فهیمه. آموزه های ائمه و تحول ساختاری مذهب شیعه. مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ). 1389;1(4):137–161.
