متصوفه در قبال دگرگونیهای عصر قاجار، دو رویه در پیش گرفتند؛ گروهی روال و سنت خود را ادامه دادند و گروهی تصمیم به انجام اصلاحات و تغییر گرفتند؛ بیان نسبت انجمن اخوت با تصوف و فتوت از یک سو و با فراماسونری از سوی دیگر، در رویکردی تاریخی هدف اصلی نوشته حاضر است. پژوهش این مدعا را مطرح میکند که قصد ظهیرالدوله؛ موسس انجمن اخوت در اولویت نخست، نه صوفیسازی بلکه تربیت نخبگان به منظور ترقی و بهبود زندگی مردم بوده است. برخلاف نظر کسانی که انجمن اخوت را انجمنی ماسونی معرفی کردهاند، انجمن اخوت؛ انجمنی شبه ماسونی، اخلاقمدار و کانونی فرهنگی برای رواج برابری و برادری بوده که از ادبیات عرفانی و میراث تصوف هم بهره گرفته و با برگزاری نشستهای فرهنگی و هنری نو و تغییر ساختار سنتی صوفیه به تربیت اخلاقی افراد اقدام کرده است.
قنبری,محی الدین و فدوی,صبا . (1395). ظهیرالدوله: نوسازی تصوف با اغراض تجدد در انجمن اخوت. مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ), 7(28), 101-122.
MLA
قنبری,محی الدین , و فدوی,صبا . "ظهیرالدوله: نوسازی تصوف با اغراض تجدد در انجمن اخوت", مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ), 7, 28, 1395, 101-122.
HARVARD
قنبری محی الدین, فدوی صبا. (1395). 'ظهیرالدوله: نوسازی تصوف با اغراض تجدد در انجمن اخوت', مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ), 7(28), pp. 101-122.
CHICAGO
محی الدین قنبری و صبا فدوی, "ظهیرالدوله: نوسازی تصوف با اغراض تجدد در انجمن اخوت," مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ), 7 28 (1395): 101-122,
VANCOUVER
قنبری محی الدین, فدوی صبا. ظهیرالدوله: نوسازی تصوف با اغراض تجدد در انجمن اخوت. مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ), 1395; 7(28): 101-122.
