«ابومحمد جابربن یزید جعفی کوفی» (متوفی 128 ﻫ.ق)، از اصحاب نامدار امام محمدباقر و امام صادق علیهما السلام است. او از بزرگترین علمای شیعهی امامیه بود و به رجعت اعتقاد داشت. بهدلیل توجه جابر به بطون آیات و احادیث، که در برخی روایات و اقوال منقول از او نیز تصریح شده است، غالیان او را از پیشکسوتانِ خویش معرفی کردهاند. سوءاستفادهی غالیان از نام و شخصیت وی باعث شده است برخی جابر جعفی را شبهغالی بدانند و او را از غالیانِ نیمهافراطی محسوب کنند. عدهای نیز او را بهصراحت غالی معرفی کردهاند. حال آنکه با بررسی علل جرح وی نزد برخی رجالیانِ متقدمِ شیعه و با استناد به روایات وارده در مدح وی و اقوال فرقهنگاران متقدمِ شیعه در ردّ تهمت غلوّ از او، و نیز دقت در نوع روایات وی و توجه به امور باطنی در آنها که مستعد سوءاستفادهی غلات است، میتوان جابر جعفی را از اتهام غلوّ مبرّا دانست.
احمدوند,عباس و طاووسی,سعید . (1390). جابربن یزید جعفی و بررسی اتهام غلوّ درباره وی. مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ), 2(7), 1-24.
MLA
احمدوند,عباس , و طاووسی,سعید . "جابربن یزید جعفی و بررسی اتهام غلوّ درباره وی", مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ), 2, 7, 1390, 1-24.
HARVARD
احمدوند عباس, طاووسی سعید. (1390). 'جابربن یزید جعفی و بررسی اتهام غلوّ درباره وی', مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ), 2(7), pp. 1-24.
CHICAGO
عباس احمدوند و سعید طاووسی, "جابربن یزید جعفی و بررسی اتهام غلوّ درباره وی," مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ), 2 7 (1390): 1-24,
VANCOUVER
احمدوند عباس, طاووسی سعید. جابربن یزید جعفی و بررسی اتهام غلوّ درباره وی. مطالعات تاریخ فرهنگی (پژوهش نامه انجمن ایرانی تاریخ), 1390; 2(7): 1-24.
