استوری، جان (1389)، مطالعات فرهنگی دربارۀ فرهنگ عامه، ترجمۀ حسین پاینده، تهران: انتشارات آگه.
امیر، آرمین (۱۳۹۶)، «خویشکاوی ایرانیان در دوران مدرن»، مجموعه مقالات همایش خویشکاوی ایرانیان در دوران مدرن، بهکوشش آرمین امیر، تهران: انتشارات پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
امیر، آرمین (۱۳۹۶)، ره افسانه زدند؛ تبارشناسی آثار خلقیاتنویسان ایرانی در پنجاه سال اخیر، تهران: انتشارات پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
امیر، آرمین، فولادیان، مجید، جمشیدی، صفورا، شاد، سارا، رنجبری، سلما، مرادی، آرزو و نجیبنیا، نیلوفر (۱۳۹۹)، «راهبردهای انتساب دورویی به ایرانیان (بررسی متون شامل خلقیات ایرانیان، از صفویه تا پهلوی)»، مطالعات فرهنگی و ارتباطات، ۱۶(۶۰)، صص ۸۱-۱۱۰.
ایرانمنش، محمدرضا (۱۳۹۸)، «ما ایرانیان در ترازوی نقد»، پژوهشنامۀ انتقادی متون و برنامههای علوم انسانی، ۱۹(۱۰)، صص ۱-۲۰.
ایزدی، علیمحمد (۱۳۷۱)، نجات، (۶ جلد)، تهران: انتشارات قلم.
ایزدی، علیمحمد (۱۳۸۳)، چرا عقب ماندهایم؟ جامعهشناسی مردم ایران، تهران: انتشارات علم.
اینکلس، الکس (۱۳۹۶)، منش ملی؛ منظر روانی-اجتماعی، ترجمۀ علی پاپلی یزدی، تهران: انتشارات پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
بازرگان، مهدی (۱۳۵۷)، سازگاری ایرانی، تهران: انتشارات پیام آزادی.
بهرامپور، رضا (۱۳۹۶)، از ماست که بر ماست؛ نقدی بر رفتارهای اجتماعی ما ایرانیان، تهران: انتشارات تیسا.
توفیق، ابراهیم، یوسفی، سیدمهدی، ترکمان، حسام و حیدری، آرش (۱۳۹۸)، برآمدن ژانر خلقیات در ایران، تهران: انتشارات پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
جمالزاده، محمدعلی (۱۳۴۵)، خلقیات ما ایرانیان، تهران: انتشارات مجلة مسائل ایرانیان، شمارة ۴.
جوادی یگانه، محمدرضا (۱۳۹۵)، «خلقیات منفی ایرانیان: خصلت ملی یا وضعیت اجتماعی؟»، گزارش وضعیت اجتماعی کشور، جلد دوم: جمعیت، خانواده، خلقیات اجتماعی، دینداری، گردآورندگان غلامرضا غفاری و محمدرضا جوادی یگانه، صص ۲۶۱-۳۲۲، تهران: شورای اجتماعی کشور و پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری.
جوادییگانه، محمدرضا و امیر، آرمین (۱۳۹۳)، «نگاهی به خودشرقشناسی در ایران مدرن: «خلقیات ما ایرانیان»، سید محمدعلی جمالزاده، جامعهپژوهی فرهنگی، ۵(۴)، صص ۱-۲۶.
حسینی داورانی، سیدعباس (۱۴۰۱)، «بازشناسی «خلقیات ایرانی» در میدان توسعه و عقبماندگی»، فصلنامۀ علوم اجتماعی، ۲۹(۹۶)، صص ۲۰۳-۲۴۲.
خانمحمدی، احسان و مرادی، رامین (۱۴۰۳)، «ژانر خلقیاتنویسی در بوته نقد و نظر؛ مطالعۀ موردی کتاب جامعهشناسی خودمانی؛ چرا درماندهایم؟»، پژوهشنامۀ انتقادی متون و برنامههای علوم انسانی، ۲۴(۴)، صص ۱-۲۸.
خانمحمدی، احسان، مرادی، رامین، بهشتی، سیدصمد و اکوانی، حمداله (۱۴۰۱)، «تحلیل گفتمان انتقادی بازنمایی رفتارهای اخلاقی ایرانیان در متون خلقیاتنویسی»، جامعهشناسی فرهنگ و هنر، ۴(۳)، صص ۱85-۱64.
رضاقلی، علی (۱۳۶۷)، جامعهشناسی خودکامگی: تحلیل جامعهشناختی ضحاک ماردوش، تهران: نشر نی.
رضاقلی، علی (۱۳۹۵)، جامعهشناسی نخبهکشی، قائممقام، امیرکبیر و مصدق، تحلیل جامعهشناختی برخی از ریشههای تاریخی استبداد و عقبماندگی در ایران، تهران: نشر نی.
زیباکلام، صادق (۱۳۷۳)، ما چگونه ما شدیم؟ ریشهیابی علل عقبماندگی ایرانیان، تهران: روزنه.
سریعالقلم، محمود (۱۳۹۱الف)، فرهنگ سیاسی ایران، تهران: فروزان روز.
سریعالقلم، محمود (۱۳۹۱ب)، اقتدارگرایی ایرانی در عهد قاجار، تهران: فروزان روز.
شریفنسب، مریم (۱۴۰۱)، «بررسی کتاب برآمدن ژانر خلقیات در ایران»، پژوهشنامۀ انتقادی متون و برنامههای علوم انسانی، ۲۲(۳)، صص ۲۱۷-۲۴۰.
شیخالاسلام، طاهره (۱۳۹۶)، در اسارت فرهنگ؛ ریشهیابی خلقوخو، آداب و عادات ما ایرانیها، تهران: انتشارات صمدیه.
فاضلی، محمد (۱۴۰۲)، ایران بر لبه تیغ؛ گفتارهای جامعهشناسی سیاسی و سیاست عمومی، تهران: انتشارات روزنه.
فراستخواه، مقصود (۱۳۹۴)، ما ایرانیان؛ زمینهکاوی تاریخی اجتماعی خلقیات ایرانی، تهران: نشر نی.
قاضیمرادی، حسن (۱۳۸۷الف)، در پیرامون خودمداری ایرانیان، تهران: اختران.
قاضیمرادی، حسن (۱۳۸۷ب)، در ستایش شرم: جامعهشناسی حس شرم در ایران، تهران: کتاب آمه.
قاضیمرادی، حسن (۱۳۸۷ج)، کار و فراغت ایرانیان، تهران: کتاب آمه.
قاضیمرادی، حسن (۱۳۸۷د)، استبداد در ایران، تهران: کتاب آمه.
قاضیمرادی، حسن (۱۳۹۱)، شوق گفتوگو و گستردگی فرهنگ تکگویی در میان ایرانیان، تهران: دات.
مراغهای، زینالعابدین (۱۳۲۱)، سیاحتنامة ابراهیم بیک، استانبول.
مردیها، مرتضی (۱۳۹۸)، «ژانر خلقیات؛ نگاهی تحلیلی»، فصلنامۀ مطالعات و تحقیقات اجتماعی، ۲(۸)، صص ۲۷۸-۲۵۷.
مهدیزاده، سیدمحمد (۱۳۸۷)، رسانهها و بازنمایی، تهران: دفتر مطالعات و توسعۀ رسانهها.
نامدار، مظفر و نظری مقدم، جواد (۱۳۹۷)، «اعتبارسنجی نظریة استبداد شرقی در فهم تحولات اجتماعی ایران»، پژوهشنامۀ انتقادی متون و برنامههای علوم انسانی، ۱۸(۱۲)، صص ۲۰۷-۲۳۰.
نراقی، حسن (۱۳۹۳)، جامعهشناسی خودمانی: چرا درماندهایم؟، تهران: اختران.
نظریمقدم، جواد و موسوی، سیدهاشم (۱۳۹۸)، «تأملی در نظریه استبدادمداری خلقیات ایرانیان بر اساس متون ادبیات عامیانه؛ نگاهی بر فتوتنامهها و کسبنامهها»، فصلنامۀ علوم اجتماعی، ۲۶(۸۵)، صص ۱-۳۲.
هال، استوارت (۱۳۹۳)، معنا، فرهنگ و زندگی اجتماعی، ترجمۀ احمد گلمحمدی، تهران: نشر نی.
وحدت، فرزین (۱۳۹۵)، رویارویی فکری ایرانیان با مدرنیت، ترجمۀ مهدی حقیقتخواه، تهران: نشر ققنوس.
وندایک، تئون (۱۳۹۴)، ایدئولوژی و گفتمان، ترجمۀ محسن نوبخت، تهران: سیاهرود.
یورگنسن، ماریان و فیلیپس، لوئیز (۱۳۸۹)، نظریه و روش در تحلیل گفتمان، ترجمۀ هادی جلیلی، تهران: نشر نی.
Calvert, L. (2002), Television studies: the key concepts, Routledge publications.
Merton, R. K. (1968), Social Theory and Social Structure, Free Press.
Van Dijk, T. A. (1993a), “Principles of Critical Discourse Analysis”, in: Discourse & Society, 4 (2), pp: 249-283.
Van Dijk, T. A. (1993b), “Stories and Racism”, in: Narrative and Social Control, Newbury Park, CA: Sage, 121-142.
Van Dijk, T. A. (1995a), “Discourse Analysis as Ideology Analysis”, in: Language and Peace, Aldershot: Dartmouth Publishing, pp: 17-33.
Van Dijk, T. A. (1995b), From Text Grammar to Critical Discourse Analysis, University of Amsterdam Program of Discourse Studies.
